De dood is in de samenleving één van de meest doodgezwegen onderwerpen, mensen nemen vaak pas bij naderend onheil of na een catastrofe de tijd voor dit onderdeel van het leven. Denkend aan dit onderwerp is het makkelijk om in negativisme om te slaan. Echter merk ik dat het praktischer en positiever benaderen van de dood, helpt bij relativering van dagelijkse beslommeringen en juist de angst voor het einde van het leven doet afnemen. Deze angst heeft grijpt menigeen bij de keel en blijkt in veel situaties een barrière. Langzaamaan kan deze angst aan invloed af te nemen. Dit komt, in mijn geval, door een realistischer kijk op het leven en met name door het benadrukken van het ongelooflijk bijzondere feit dat wij überhaupt op deze planeet aanwezig zijn en ons bestaan kunnen beschouwen.

Ik kwam onderstaande video tegen die dit gevoel perfect weergeeft. De tekst is van Richard Dawkins, etholoog, evolutiebioloog en populair-wetenschappelijk schrijver. Eronder staat een vrije vertaling in het Nederlands.

Bron

“Wij zullen gaan sterven, en dat maakt ons tot de gelukkigen. De meesten zullen nooit sterven omdat ze nooit geboren zullen worden. Het potentieel aan mensen dat in mijn schoenen had kunnen staan, maar dat nooit zal doen, is groter dan het aantal zandkorrels in de Sahara. Onder de ongeborenen zijn betere dichters dan Keats en grotere wetenschappers dan Newton. We weten dit omdat de totale mogelijke combinaties van ons DNA vele malen groter is dan het daadwerkelijke aantal mensen. Ondanks de minuscule kans zijn jij en ik, gewoon als wij zijn, hier. We zijn bevoorrecht om de loterij van geboorte te hebben gewonnen, hoe durven wij te zeuren op de onvermijdelijke terugkeer naar de staat waar de meerderheid de kans niet voor krijgt om het te overstijgen?”

KennisOase streeft naar de waarheid, maar pretendeert niet de waarheid in pacht te hebben.